Kapot geregeld

Aanbestedingen: Als er mensen ergens nog harder van gaan zuchten dan publieke IT, dan zijn het aanbestedingen voor IT.

Inkopen is een vak, maar het vak ligt zwaar onder vuur. Toen een ondernemer in het Reuring Café ooit vroeg waarom het toch zo vreselijk ingewikkeld is, ben ik het podium op gestapt en heb daar de verplichte Europese procedures laten zien. En ik zal nooit vergeten dat, tijdens een NEVI-PIANOo congres, filosoof Bas Haring tegen honderden inkopers zei:

“Jullie hebben het mooiste beroep wat er is. In plaats van deur tot deur iets wanhopig te slijten, zitten jullie op een dikke portemonnee om de beste deur uit te kiezen.”

Mijn collega en ik vonden het een treffende metafoor (stond al op om te gaan klappen, maar toen ik om mij heen keek toonde de zaal geen enkele emotie). Het is treffend voor wat de aanbestedingspraktijk geworden is: een papieren werkelijkheid waar miljarden door heen vliegen, maar niemand zich mee wil associëren. Want laten we eerlijk zijn; ambtenaren proberen en masse de weg van de minste weerstand te vinden. Ware het niet dat die vaak onrechtmatig is.

Daarom zegt bovenstaande foto, van een bestek uit 1933 en nu, meer dan duizend woorden: Uitzonderingen zijn de regel geworden. Net als bij veel andere processen is het vertrouwen compleet weg. En durven verdomd weinig collega’s het bij 1 A4’tje te laten. Het doet er eigenlijk niet toe hoe we hier zijn gekomen, het doet ertoe hoe we er weer van af komen. Al heb ik werkelijk geen idee waar te beginnen.

Hoort bij het thema